Wiosny odrobine

Wam przynoszę,

by zagościła na dobre

w Waszych sercach.

I w moim.

RADOSNYCH ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA

POGODNYCH, ZDROWYCH,

PEŁNYCH MIŁOŚCI

ORAZ

WSZELKIEJ POMYŚLNOŚCI

W  NOWYM  2010 ROKU

ŻYCZY

WSZYSTKIM ODWIEDZAJĄCYM

IWA

Niedługo zapalę świąteczne światełko,

przywołam, jak co rok,  czas mojego dzieciństwa...

Czas wesoły, beztroski,

kojarzony z  zapachem grzybów, bigosu

i pomarańczy,

palących się świeczek na choince

w kolorowych lichtarzykach...

Wsród najbliższych mi ludzi.

To był dobry   czas,

lecz niestety minął:(

Lubię wracać do domu,

skądkolwiek by to nie było.

Nawet z Paryża!

Lubię swój dom.

Kocham rodzinę, ubóstwiam psy.

Wiem, że zawsze na mnie czekają:)

I tak siedzę przy stole,

gorącą popijam herbatę,

z malinami...

I patrzę w dal, i wspominam

tamte zachody słońca, tamten staw...

W ciszy przywołuje niezapomniane obrazy.

I myślę, że nowe miejsce dla siebie mam...

A cóż to takiego, ta więź?

Powiem, że nic szczególnego.

Jak powietrze, jak strawa

potrzebne do życia,

tak i ona  niezbędna jest

dla mojego bytu...

Ot, taka zwyczajna jest więź.

Moja więź.

Zima  jest zła, gdy za wcześnie przyjdzie.

Wygina konary pełne liści, łamie gałęzie pod śniegu naporem.

Niszczy naturę, która nie przygotowała się na jej nadejście.

Sieje spustoszenie, jakby jej władza nastała na dobre,

a przecież odejść będzie musiała, nawet, gdy tego nie będzie chciała.

Zima zła piękna jest za moim oknem.

Wciąż pada, jak widać...

Jesień maluje nam świat

i choć barw nie oszczędza,

to nastrój, bez naszej woli,

co dzień nam zmienia...

Nieodwracalnie nastał

jesieni czas... 

Zawitała do mojego ogrodu,

choć nie była oczekiwana.

Otworzyła kwiatuszki wrzosów,

pomału przygasza zieleń

i patrzeć jak złotem obsypie świat

jesień malarka niezwykła...

Nadzieja. Cóż to takiego jest?

Każdy ją ma, nawet ten, co nic nie ma.

Jest wszechobecna, choć dotknąć jej nie można,

nikt jej nie widzi, lecz każdy na nia liczy...

Nadzieja, to wiara w cokolwiek.